Terug

Artist statement

Zee, zand en ik

"Er was niemand die me nog herkende of die me buiten groette. Zonder Schildpad bleek ik niemand. Ik was niet eens mezelf."
         ~ Marit Törnqvist - Schildpad en ik   

ZEE, ZAND EN IK is een reeks anonieme portretten van kinderen in Nederland met een vluchtelingenachtergrond. Deze serie is een samenwerking tussen mij en de kinderen met als doel bij te dragen aan het ontwikkelen van een positieve identiteit van het kind en het belang van toegang tot psychosociale hulp voor deze groep onder de aandacht te brengen. Want, dat bepaalde zorg beschikbaar is betekent nog niet automatisch dat deze ook bereikbaar is voor deze groep.   

Dit is een serie over migratie en hoe het verleden meereist door generaties heen, als de golven van de zee. Een verhaal over hoe je die ervaringen soms zou willen loslaten en soms zou willen vasthouden als het warme zand van het strand.   

Jongeren die gevlucht zijn en nu in Nederland wonen hebben vaak veel meegemaakt en komen elk met een eigen verhaal. Toch zijn er ook gemeenschappelijkheden in die verhalen te onderscheiden. Zo gaven kinderen aan stil en angstig te zijn in de periode vlak na aankomst in Nederland en gevoelens van heimwee te hebben. Ook hadden frequente verhuizingen tussen AZC’s negatieve impact op vriendschappen en veroorzaakten ze opnieuw pijnlijk afscheid. Opgroeien tussen twee culturen blijkt moeilijk en het niet spreken van de taal vormt een serieuze drempel om vrienden te maken.   

Omstandigheden voor, tijdens en na de vlucht, en een gebrek aan aandacht voor mentale gezondheid zijn risicofactoren voor psychische gezondheid, terwijl het hebben van een positieve identiteit, veerkracht en steun van belangrijke volwassenen juist beschermend kunnen werken. Psychische gezondheid is afhankelijk van de balans tussen deze twee.   

Ik heb de kinderen anoniem geportretteerd op een locatie en met een voorwerp van hun keuze. Deze twee foto’s symboliseren ervaringen en culturele identiteit, die net als de golven van de zee altijd verbonden zijn met het zand en van generatie op generatie worden doorgegeven. Zowel het loslaten van een stukje verleden op een specifieke plek als het omarmen van de kracht van je wortels via een voorwerp, zijn manieren om dromen te behouden en zo een toekomst te creëren. Omdat het gaat om de dromen en toekomst van de kinderen, geef ik hun hier zelf een stem.   

ZEE, ZAND EN IK is een samenwerking tussen mij en kinderen in Nederland met een vluchtelingenachtergrond, om ze, hoe moedig ook, in hun kracht te zetten.