Terug

Winnaar maar helaas

7 maart 2024

Het was een mooie dag, 7 maart 2024, met veel afspraken voor een nieuw project waaraan ik werk. Tussen de afspraken door werd de dag nog mooier. Mijn boek 90 eieren en één omelet was door de studentjury opgenomen in de selectie Best Verzorgde Boeken 2023, zo had ik via social media vernomen. ’s Avonds eenmaal thuis opende ik mijn mail en inderdaad, er was een officieel bericht van Best Verzorgde Boeken:      

“Helaas is je inzending niet door de vakjury uitgekozen. Maar…….”

Met open mond, staarde ik naar het scherm en vroeg me tegelijkertijd af hoe Diede de Groot, rolstoeltennisster van wereldklasse, haar vele Grand Slam titels overhandigd heeft gekregen. Zou de gedelegeerde van Wimbledon haar de beker aangereikt hebben met de woorden helaas heb je niet het hoofdtoernooi gewonnen, maar met plezier overhandig ik je deze trofee. En zou hij dan met priemende vinger hebben gewezen naar baan 1? Of zou hij subtiel zijn wenkbrauw hebben opgehaald en ‘niet’ in haar oor gefluisterd hebben, de microfoon straf met zijn hand bedekkend? Ik moet het haar eens vragen.   

Kijkend naar het scherm vroeg ik me op dit moment af of de argumenten waarmee de studentjury dit boek heeft gekozen voor de selectie Best Verzorgde Boeken 2023 gezien moeten worden als minder valide? Hoe mogen mijn team en ik dit waarderen? Ik krijg de indruk dat men mij wil laten geloven dat de selectie van de studentjury een treetje lager staat. Dat moet haast wel, toch, als men ervoor kiest om niet een vetgedrukt voorkomen te geven en een winnaar te begroeten met ‘Helaas’. Misschien houd ik mezelf voor de gek, maar ik kies ervoor om er anders tegenaan te kijken.   

In mijn vakgebied als docent luister ik al 27 jaar naar kinderen en jongeren. Ik luister met aandacht en neem ze serieus. Zeker, jongeren hebben minder kennis en ervaring en kennen niet alle kaders waarmee de volwassen mens de wereld probeert te rangschikken. Jongeren hebben iets anders, wat de grote mensen soms een beetje zijn verloren: een open blik, vrijheid. HOEZEE! Voor mij is het boek precies daar geland waar het schittert, buiten de kaders. Want dat is met name waar dit boek over gaat; over gevestigde definities, over een strijd die gevoerd wordt langs de onzichtbare lijn tussen ‘normaal’ en ‘abnormaal’, over de kaders in onze samenleving waar hoofdpersoon Leen zo mee worstelt. Zijn vrijheid die hem zo dierbaar is, maar die hem in de door ons ingerichte maatschappij op een bepaald moment te veel kost. Het laat zien hoe moeilijk het dan is om jezelf in een broek te hijsen die je eigenlijk niet past. Ik ben verheugd dat de vrijheid die in de hoofdpersoon Leen, beeld, tekst, concept, edit en vormgeving zit, is opgepikt door hen die ook nog zonder kaders kunnen kijken.   

Mijn oprechte felicitaties aan de makers van de prachtige boeken die zijn geselecteerd door de vakjury. Chapeau! Ik zal de titel ‘Best Verzorgde Boeken 2023 Studentjury’ met flair uitdragen en met trots vermelden op mijn cv. Het vieren van deze prijs doet recht aan de hoofdpersoon van het boek, mijn team en mij én aan de studenten van de diverse kunstacademies die met aandacht, precisie en hun eigen argumenten de 33 Best Verzorgde Boeken 2023 hebben gekozen.   

Gelukkig zie ik dat de lijn om de term ‘vakjury’ inmiddels semipermeabel is. Hoe mooi is het dat de boeken geselecteerd door de studentjury straks in het Stedelijk Museum in Amsterdam zij aan zij liggen met de boeken geselecteerd door de vakjury. Oké, er verschijnen nog twee afzonderlijke catalogi, maar het begin is er. 

90 eieren en  èèn omelet 

Nu te koop in mijn webshop.

Bestel het boek